آیا استفاده از عینک آفتابی در حین صحبت کردن بی ادبانه است؟

آیا بی ادبی است که در حین صحبت با کسی، عینک آفتابی بر چشم داشته باشیم؟

 Vanessa Brownمدرس ارشد هنر و طراحی در دانشگاه Nottingham Trent در کتاب Cool Shades: The History and Meaning of Sunglasses ، توضیح می‌دهد، در دهه 1920، عینک آفتابی برای اولین بار توسط خلبانان و ورزشکارانی که در ورزش‌های آبی و برفی شرکت می‌کردند استفاده ‌شد. حدود دو دهه بعد، این وسیله توسط ستاره های سینما به عنوان راهی برای محافظت از خود در برابر لنزهای نفوذی پاپاراتزی ها استفاده شد.

عینک‌های آفتابی نه تنها از فلاش‌های دوربین، اشعه‌های UVA و UVB جلوگیری می‌کنند، بلکه عیب‌های شما را نیز می‌پوشانند و ظاهراً ظاهر شما را زیباتر می‌کنند.

Brown در کتاب خود پیشنهاد می کند، پوشیدن عینک آفتابی به صورت شما تقارن می بخشد، که طبق علم، شما را خواستنی و جذاب تر می کند. او همچنین فاش می‌کند عینک‌های آفتابی رمز و راز را می‌افزایند، وقتی چشمان خود را محافظت می‌کنید، حس عاطفی خود را می‌پوشانید، که باعث می‌شود مردم حدس بزنند شما کی هستید و ممکن است چه کاری انجام دهید و افراد بیشتری را به سمت شما می کشاند.

اما فقط به این دلیل که عینک آفتابی می تواند به بهبود ظاهر فیزیکی شما کمک کند، به این معنی نیست که باید به طور دائم روی صورت شما گذاشته شود.

Myka Meier کارشناس آداب معاشرت، و بنیانگذار Beaumont Etiquette در شهر نیویورک توضیح می دهد: هنگام گفتگو در هر سطحی، توصیه می شود عینک آفتابی را بردارید تا بتوانید با فردی که با او صحبت می کنید تماس چشمی برقرار کنید. اگر در حال گفتگوی معمولی بیرون زیر نور آفتاب هستید و هر دو عینک آفتابی دارید، اشکالی ندارد که عینک آفتابی داشته باشید. اگر یک نفر عینک آفتابی را بر دارد، ممکن است نگه داشتن آن برای نفر دیگر غیر مودبانه تلقی شود و ممکن است برای فردی که سعی در برقراری تماس چشمی دارد ناامید کننده باشد.

مطالعات بی‌شماری نشان می‌دهد، تماس چشمی هنگام تعامل با دیگران مهم است و نیاز ما به ارتباط از طریق چشمانمان نسبتاً در اوایل زندگی شروع می‌شود. یک مطالعه نشان می‌دهد، نوزادان ترجیح می‌دهند به افرادی که به آنها خیره می‌شوند نگاه کنند، در حالی که مطالعه دیگری نشان می‌دهد، نوزادان چهار ماهه چهره افرادی را که به آنها نگاه می‌کنند عمیق‌تر از چهره افرادی که نمی‌توانند ارتباط چشمی برقرار کنند پردازش می‌کنند.

بزرگسالانی که ارتباط چشمی خوبی دارند ممکن است به عنوان افرادی با اعتماد به نفس، قابل اعتماد، باهوش تر و صمیمی تلقی شوند، اما از طرف دیگر، افرادی که ارتباط چشمی ضعیفی دارند ممکن است از نظر اجتماعی ناجور، عصبی یا خجالتی تلقی شوند و حتی ممکن است باعث شوند برخی افراد احساس طرد شدن کنند.

در حالی که تماس چشمی مهم است، یک راه مناسب برای انجام آن وجود دارد. روانشناسان تشخیص داده اند حدود سه ثانیه در هر زمان، مدت زمانی ایده آلی است که باید چشمان خود را بر روی کسی قفل کنید. همچنین توصیه می شود، هنگام صحبت کردن، 50 درصد مواقع و هنگام گوش دادن 70 درصد مواقع تماس چشمی برقرار شود.

پاییز گذشته، اپیدمیولوژیست ها و متخصصان بیماری های عفونی گفتند، بیش از یک سال طول می کشد تا اکثر مردم با در آغوش گرفتن یا دست دادن احساس راحتی کنند. فقدان تماس فیزیکی در سرتاسر بیماری همه گیر، منجر به افزایش استرس و اضطراب برای برخی شده است. همانطور که به فاصله گذاری اجتماعی ادامه می دهید و برای حفظ امنیت دیگران از ماسک استفاده می کنید، کار درست این است که عینک آفتابی خود را بردارید و از نگاه خود برای ارتباط صحیح با دیگران استفاده کنید.

Click to rate!
[Total: 0 Average: 0]
Let's Share!

Author: Admin2